Καθηγητής Ενδοκρινολογίας - Ντούντας Χ. Λεωνίδας

Λ.Κηφισίας 206 & Αγαμέμνονος 2
152 31 Χαλάνδρι

Τηλέφωνο 210 67.48.878
Φαξ 210 67.56.718

%6C%65%64%75%6E%74%40%6F%74%65%6E%65%74%2E%67%72

Ωράριο λειτουργίας

Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη από 17:00 έως 20:00

map

Στην αρχή

Παχυσαρκία-Διαβήτης
Καθηγητής Ενδοκρινολογίας - Ντούντας Χ. Λεωνίδας στο Χαλάνδρι


Σακχαρώδης Διαβήτης

Το σώμα χρειάζεται ενέργεια με μορφή γλυκόζης για να λειτουργήσει. Η γλυκόζη (σάκχαρο) προέρχεται από τις τροφές που τρώμε. Το σώμα χρειάζεται ινσουλίνη για να χρησιμοποιήσει τη γλυκόζη. Η ινσουλίνη παράγεται από το πάγκρεας. Ο διαβήτης συμβαίνει όταν το σώμα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την τροφή σαν ενέργεια και το σάκχαρο αυξάνεται στο αίμα.

Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την πορεία μιας εγκυμοσύνης αλλά και την υγεία της μελλοντικής μητέρας και του εμβρύου και νεογνού. Ο διαβήτης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στο 90% των περιπτώσεων οφείλεται σε Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης (διαβήτης που παρουσιάζεται στην εγκυμοσύνη και συνήθως υποχωρεί μετά τον τοκετό) και στο 10% σε προϋπάρχοντα διαβήτη (όταν δηλαδή η γυναίκα έχει διαγνωσθεί με διαβήτη, τύπου 1 ή τύπου 2, πριν την εγκυμοσύνη)

Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2

Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 είναι μια χρόνια νόσος, που εξελίσσεται σε διάρκεια χρόνων και συνήθως δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα μέχρι το σάκχαρο να ανέβει πολύ. Για το λόγο αυτό, σχεδόν οι μισοί άνθρωποι που πάσχουν από διαβήτη μπορεί να το αγνοούν για χρόνια, χάνοντας πολύτιμο χρόνο από την αποτελεσματική αντιμετώπιση του και την μείωση των πιθανών επιπλοκών στην υγεία τους. Η αργή αυτή εξέλιξη του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 μας δίνει χρόνο να δράσουμε και να προσπαθήσουμε να προλάβουμε τη νόσο.

Ο ΣΔ2 μπορεί να εμφανισθεί στον οποιονδήποτε. Αυτοί που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο είναι οι παχύσαρκοι και υπέρβαροι, γυναίκες που έχουν εμφανίσει διαβήτη της εγκυμοσύνης, άτομα με ιστορικό ΣΔ2 στην οικογένειά τους και αυτοί που εμφανίζουν κλινικά στοιχεία του μεταβολικού συνδρόμου κινδυνεύουν περισσότερο για εμφάνιση προδιαβήτη / διαβήτη τύπου ΙΙ.
Τα άτομα που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα (έχουν δηλαδή δείκτη μάζας σώματος >25), για κάθε κιλό αύξησης του βάρους πάνω από το φυσιολογικό αυξάνεται και ο κίνδυνος ανάπτυξης διαβήτη.

  • Τα άτομα με καθιστική ζωή
  • Τα άτομα με πρώτου βαθμού συγγενείς με σακχαρώδη διαβήτη (πατέρας, μητέρα, αδέλφια)
  • Οι γυναίκες με ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη κύησης
  • Τα άτομα Αφροαμερικάνικης, Ασιατικής ή Λατινοαμερικάνικης φυλής
  • Τα άτομα που έχουν διαγνωσθεί με αντίσταση στην ινσουλίνη
  • Τα άτομα με υπέρταση

Άλλοι παράγοντες που υποδηλώνουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη είναι:

  • Το ιστορικό συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών στις γυναίκες
  • Η κοιλιακή παχυσαρκία και ιδαίτερα η εναπόθεση λίπους στο ήπαρ
  • Η χαμηλή καλή χοληστερίνη HDL (150)
  • Το ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (ιστορικό εμφράγματος, στηθάγχης, εγκεφαλικού)
  • Τα συμπτώματα διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή αλλά τα κυριότερα είναι:
  • Αυξημένη δίψα, Ξερό στόμα
  • Αυξημένη όρεξη
  • Ναυτία η και έμετοι
  • Πολυουρία
  • Κούραση, εξάντληση
  • Διαταραχές της όρασης
  • Μουδιάσματα η μυρμηγκιάσματα σε χέρια και πόδια
  • Συχνές φλεγμονές του δέρματος, του ουροποιητικού και του κόλπου
  • Σπάνια ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να διαγνωσθεί μετά από μεταφορά του ασθενούς στο νοσοκομείο σε κώμα
Υπόφυση

Η υπόφυση είναι ένας αδένας ο οποίος είναι μέρος του εγκεφάλου. Η υπόφυση είναι μέρος του υποθαλάμου, με τον οποίο συνδέεται μέσω του μίσχου. Παράγει ορμόνες με διάφορες δράσεις. Η υπόφυση νευρολογικά αποτελείται από δύο διακριτά μέρη, το οπίσθιο (νευροϋπόφυση) και το πρόσθιο λοβό (αδενοϋπόφυση). Ο οπίσθιος λοβός έχει νευρολογική προέλευση. Τα δύο μέρη συνδέονται με το υποφυσιακό αγγειακό σύστημα που προέρχεται από την άνω υποφυσιακή αρτηρία.

Η έκκριση ορμονών από την υπόφυση ελέγχεται από ουσίες που εκκρίνει ο υποθάλαμος. Αυτές οι ουσίες φτάνουν μέσω του υποφυσιακού αγγειακού συστήματος. Από την υπόφυση εκκρίνεται μια ποικιλία ορμονών όπως η φλοιοτρόπος ορμόνη, η ωχρινοτροπίνη ορμόνη, η ωοθηλακιοτρόπος ορμόνη, τη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη, η αυξητική ορμόνη και την προλακτίνη, αυτές οι ορμόνες λοιπόν, απελευθερώνονται στη κυκλοφορία του αίματος.

Παχυσαρκία

Η παχυσαρκία αναγνωρίζεται πλέον σαν μια χρόνια πάθηση που οφείλεται στην υπερβολική αύξηση του λίπους στο σώμα. Όταν το λίπος αυξάνεται πάνω από το φυσιολογικό, αρχίζει και αποθηκεύεται σε διάφορα όργανα του σώματος όπως το συκώτι, οι μύες, η καρδιά και παράγει ορμόνες και ουσίες που προκαλούν μεγάλες αλλαγές στο τρόπο λειτουργίας του σώματος.

Όταν κάποιος είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο για ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, αυξημένη χοληστερίνη, μεταβολικό σύνδρομο, καρδιοπάθεια, εγκεφαλικό, ορισμένες μορφές καρκίνου μέχρι και πρόωρο θάνατο.

Συγκεκριμένα η παχυσαρκία είναι η πιο συχνή παθογόνος αιτία που οδηγεί σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Για κάθε 1 κιλό αύξησης βάρους πάνω από το φυσιολογικό, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 κατά 9%. Η παχυσαρκία μπορεί επίσης να επιδεινώσει άλλες παθήσεις και να κάνει πιο δύσκολη τη θεραπεία τους.   Η παχυσαρκία είναι απο τους μεγαλύτερους κινδύνους για τη δημόσια υγεία που μπορεί να προληφθεί. Η ενημέρωση, σωστή διατροφή, άσκηση, τροποποίηση φαρμάκων σε χρόνια ασθενείς και τακτική ιατρική παρακολούθηση είναι απαραίτητα για την απώλεια αλλά και τη διατήρηση του ιδανικού βάρους.

Όλες οι πρόσφατες μελέτες δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν σημαντικό πρόβλημα υπογονιμότητας ή στειρότητας, καθώς επίσης και το ποσοστό των αποβολών είναι αρκετά μεγαλύτερο (4 προς 1) και υπάρχουν περισσότερες δυσκολίες να πετύχουν μια ομαλή εγκυμοσύνη και έναν εύκολο τοκετό.

Είδη επεμβάσεων παχυσαρκίας

Όλες οι επεμβάσεις γίνονται ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΑ, με μειωμένο μετεγχειρητικό πόνο και νοσηλεία! Ο ασθενής επανέρχεται στους φυσιολογικούς ρυθμούς του πολύ γρήγορα. Τρεις είναι οι επικρατέστεροι τύποι χειρουργικής επέμβασης της παχυσαρκίας:

  • Γαστρικό Ρυθμιζόμενο Δακτύλιο (gastric band)
    H τεχνική της τοποθέτησης ενός δακτυλίου γύρω από την αρχή του στομάχου, ο οποίος μάλιστα στο εσωτερικό του έχει ένα άλλο μπαλόνι που μπορεί να φουσκώνει και να περιορίζει περαιτέρω τη δίοδο των τροφών από τον οισοφάγο στο υπόλοιπο στομάχι, είναι γνωστή στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια, ενώ στις ΗΠΑ πρόσφατα μόλις δόθηκε η άδεια για τη χρήση του.
    Τα πλεονεκτήματά του είναι ότι δεν αλλοιώνει τη συνέχεια του γαστρεντερικού σωλήνα και δεν έχει αναστομώσεις όπως η γαστρική παράκαμψη. Είναι ευκολότερη ως χειρουργική επέμβαση με λιγότερους άμεσους μετεγχειρητικούς κινδύνους. Ωστόσο, μακροχρόνια έχουν παρατηρηθεί επιπλοκές, όπως η διάβρωση του πλαστικού γαστρικού δακτυλίου του τοιχώματος του στομάχου ή μη λειτουργία τόσο του ρυθμιζόμενου εσωτερικού δακτυλίου όσο και του συστήματος ρυθμίσεώς του (ρεζερβουάρ και σωλήνας προς τον δακτύλιο) από λοιμώξεις ή απλές μηχανικές βλάβες και μη περαιτέρω αντοχή του υλικού. Αν και η απώλεια βάρους υστερεί από εκείνη που επιτυγχάνεται με τη γαστρική παράκαμψη τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια, φαίνεται ότι ύστερα από τρία χρόνια τα αποτελέσματα των δύο επεμβάσεων όσον αφορά το ποσοστό απώλειας του υπερβάρους είναι παρόμοια και κυμαίνονται γύρω στο 50%-55%.

 

  • Γαστρική Παράκαμψη (gastric by-pass)
    Στη γαστρική παράκαμψη κόβεται το στομάχι σε σημείο που να παραμένει ένας μικρός θύλακος, ο οποίος ενώνεται με ένα τμήμα λεπτού εντέρου που έχει και αυτό κοπεί, ώστε το ένα τμήμα του να ενώνεται (αναστομώνεται) με το μικρό στομάχι και το άλλο να αναστομώνεται με το υπόλοιπο τμήμα του δωδεκαδακτύλου και αρχικού λεπτού εντέρου, ώστε οι τροφές να παρακάμπτουν τμήμα του εντερικού σωλήνα.
    H παράκαμψη αυτή επιτρέπει τη μη σωστή απορρόφηση (δυσαπορρόφηση) των τροφών που αποτελεί μαζί με τον περιοριστικό ρόλο του μικρού στομάχου τον μηχανισμό απώλειας βάρους. Παρ' ότι η χειρουργική αυτή επέμβαση, τουλάχιστον στις ΗΠΑ, αποτελούσε την καλύτερη τεχνική για γρηγορότερη και μακροβιότερη απώλεια βάρους, τελευταία έχει κατηγορηθεί για το σχετικά υψηλό ποσοστό νοσηρότητας και θνησιμότητας που οφείλεται κυρίως στην ανάγκη αναστομώσεων που οδηγούν σε «αναστομωτικές διαφυγές» του εντερικού περιεχομένου, με αποτέλεσμα σοβαρές επιπλοκές ή και θάνατο.

  • Κάθετη Μερική Γαστρεκτομή (sleeve gastrectomy)   Γαστρικό Μανίκι
    H νέα τεχνική για τη μόνιμη θεραπεία της νοσογόνου (κακοήθους) παχυσαρκίας δεν είναι νέα, με την έννοια ότι είχε δοκιμασθεί στους super-obese (με ΒΜΙ > 55) σαν πρώτο στάδιο της χειρουργικής τεχνικής που ονομάζεται duodenal switch και περιλαμβάνει, εκτός από τη γαστρεκτομή, και πολλές παρακάμψεις, με αποτέλεσμα εντυπωσιακό μεν ως προς την απώλεια βάρους, με πολλές επιπλοκές όμως και ανάγκη για συνεχή παρακολούθησή τους από εξειδικευμένους γιατρούς και διαιτολόγους. Παρατήρησαν λοιπόν ότι όταν επέστρεψαν οι ασθενείς ύστερα από τρεις ως έξι μήνες από την πρώτη φάση της τεχνικής, που ήταν η sleeve gastrectomy, είχαν χάσει πολλά κιλά, ήταν πολύ καλύτερα και, το κυριότερο, είχε κοπεί η όρεξή τους για υπερβολικό φαγητό. Ετσι αποφασίστηκε να δοκιμασθεί η τεχνική αυτή ως αυτοτελής τεχνική για τη χειρουργική θεραπεία της παχυσαρκίας.

    H sleeve gastrectomy - ελληνικά θα μπορούσε να μεταφρασθεί ως «γαστρικό μανίκι» - περιλαμβάνει τη λαπαροσκοπική αφαίρεση του μεγαλύτερου τμήματος του στομάχου παράλληλα με ένα στενό σωλήνα («μανίκι») κατά μήκος του ελάσσονος τόξου του στομάχου. Ελαττώνεται, με άλλα λόγια, η χωρητικότητα του στομάχου κατά 75% χωρίς να παρεμποδίζεται η φυσιολογική λειτουργία του πυλωρού, ο οποίος αποτελεί τον φυσιολογικά ρυθμιζόμενο γαστρικό δακτύλιο που επιτρέπει τη δίοδο των τροφών από το στομάχι (μετά την εγχείρηση έχει χωρητικότητα μόνο 80-100 cc) στον δωδεκαδάκτυλο.