Καθηγητής Ενδοκρινολογίας - Ντούντας Χ. Λεωνίδας

Λ.Κηφισίας 206 & Αγαμέμνονος 2
152 31 Χαλάνδρι

Τηλέφωνο 210 67.48.878
Φαξ 210 67.56.718

%6C%65%64%75%6E%74%40%6F%74%65%6E%65%74%2E%67%72

Ωράριο λειτουργίας

Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη από 17:00 έως 20:00

Στην αρχή

Θέματα
Καθηγητής Ενδοκρινολογίας - Ντούντας Χ. Λεωνίδας στο Χαλάνδρι

Θυρεοειδής και κύηση

Η εγκυμοσύνη προκαλεί μεγάλες αλλαγές στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών και επηρεάζει τη λειτουργία του αδένα ακόμα και σε γυναίκες που δεν έχουν κάποια νόσο του θυρεοειδούς. Οι αλλαγές αυτές που συμβαίνουν κατά την εγκυμοσύνη, καθώς και το γενονός ότι διαταραχές στη λειτουργία του θυρεοειδούς μπορούν να επηρεάσουν την πορεία της εγκυμοσύνης και το αναπτυσσόμενο έμβρυο, κάνουν απαραίτητη την στενή παρακολούθηση της λειτουργίας του σε γυναίκες που παρουσιάζουν κάποιο πρόβλημα.

Απαραίτητος είναι ο έλεγχος όταν:

  • Υπάρχει οικογενειακό ιστορικό
  • Υπάρχει ιστορικό υπογονιμότητας ή αποβολών πρώτου τριμήνου
  • Υπάρχει ιστορικό νόσου του θυρεοειδούς
  • Υπάρχει ιστορικό άλλου αυτοάνοσου νοσήματος
  • Η έγκυος παίρνει κάποιο φάρμακο για το θυρεοειδή της
  • Βρίσκουμε έναν διογκωμένο θυρεοειδή (βρογχοκήλη) στην κλινική εξέταση

Πολύ σημαντικό επίσης να τονίσουμε είναι ότι ένα 7% περίπου των γυναικών που δεν είχαν πρόβλημα πριν την εγκυμοσύνη, μπορεί να αναπτύξουν κάποια διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδούς ακόμα και ένα χρόνο μετά την εγκυμοσύνη. Για το λόγο αυτό καλό είναι να γίνεται και ένας έλεγχος του θυρεοειδούς στην πρώτη επίσκεψη στον γυναικολόγο, γύρω στις 6-8 εβδομάδες μετά τον τοκετό.

Θυρεοειδής στην γονιμότητα

Οι θυρεοειδικές ορμόνες (θυροξίνη Τ4 και τριιωδοθυρονίνη Τ3) είναι απαραίτητες για:

  • την σωστή λειτουργία του καταμήνιου κύκλου (της περιόδου) στις γυναίκες,
  • την φυσιολογική ωοθυλακιορηξία ,την λειτουργία του ωχρού σωματίου (το στάδιο πριν την εμφύτευση του εμβρύου) ,
  • την εμφύτευση (επηρεάζουν την παραγωγή της τροφοβλάστης) και
  • τη λειτουργία του πλακούντα

Οι θυρεοειδικές παθήσεις είναι ιδιαίτερα συχνές στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και για το λόγο αυτό, όλες οι γυναίκες που έχουν προβλήματα γονιμότητας θα πρέπει να ελέγχονται για πιθανές διαταραχές της θυρεοειδικής λειτουργίας. Συχνά μπορεί να ανευρεθεί μια διαταραχή για πρώτη φορά στον έλεγχο που κάνει μια γυναίκα που αντιμετωπίζει υπογονιμότητα.

Σωστή διατροφή στην κύηση

Η σωστή διατροφή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι εξαιρετικά σημαντική. Όλο και περισσότερες μελέτες δείχνουν πως η διατροφή της μητέρας μπορεί να επηρεάσει το έμβρυο τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Επίσης η υπερβολική πρόσληψη βάρους έχει αρνητικές επιπτώσεις στο έμβρυο και το παιδί. Επίσης, κατά τη διάρκεια της κύησης είναι απαραίτητη η αυξημένη πρόσληψη νερού, τουλάχιστον 8 ποτήρια την ημέρα, ενώ πρέπει να αποφεύγετε αναψυκτικά και χυμούς.

Εγκυμοσύνη και παχυσαρκία

Το αυξημένο σωματικό βάρος προδιαθέτει για την εμφάνιση επιπλοκών στην εγκυμοσύνη με μεγαλύτερη συχνότητα, συγκριτικά με τις περιπτώσεις γυναικών που έχουν φυσιολογικό βάρος. Η παχυσαρκία της μητέρας σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο και επιπλοκές για την κύηση, οδηγώντας ακόμα και σε υψηλότερα ποσοστά μητρικού και βρεφικού θανάτου σε σχέση με τις μη παχύσαρκες μητέρες. Επιπτώσεις της παχυσαρκίας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Το υπέρβαρο ή η παχυσαρκία πριν ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνει τον κίνδυνο για επιπλοκές στην κύηση. Οι παχύσαρκες γυναίκες έχουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού ή αιφνίδιου βρεφικού θανάτου. Επιπλέον, οι επιπλοκές όπως υπέρταση, προεκλαμψία, τη γέννηση μεγαλόσωμου παιδιού και την εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη κύησης, αυξάνουν την πιθανότητα για επείγουσα καισαρική τομή ενώ μπορούν να προκαλέσουν δυσκολίες στο να ξεκινήσουν και να διατηρήσουν το θηλασμό. Επιπλέον  τα μωρά αυτών των παχύσαρκων γυναικών είναι πιο πιθανό να έχουν συγγενείς ανωμαλίες (π.χ. δισχιδής ράχη καρδιακές βλάβες).

Υπέρταση στην κύηση – προεκλαμψία

Η προεκλαμψία, σε σοβαρή της μορφή, και εαν δεν ελεγχθεί, μπορεί να προκαλέσει πολυοργανική ανεπάρκεια, ιδιαίτερα του ήπατος και των νεφρών.
Προεκλαμψία είναι η υπέρταση κατά την κύηση συν πρωτεινουρία (πρωτείνη στα ούρα) > 300 mg σε συλλογή ούρων 24ώρου. Το οίδημα χεριών και προσώπου δεν θεωρείται κριτήριο προεκλαμψίας με βάση τα καινούρια δεδομένα. Σε σοβαρές μορφές προεκλαμψίας η έγκυος μπορεί να αναφέρει κεφαλαλγία, θόλωση όρασης, φωτοευαισθησία, εύκολη κόπωση, ναυτία /εμέτους, ολιγουρία, επιγαστραλγία, δυσχέρεια στην αναπνοή και συχνούς μώλωπες. Μπορεί να περιορίσει τη ροή του αίματος διαμέσου του πλακούντα, σαν συνέπεια, το έμβρυο λαμβάνει λιγότερο αίμα, οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλό βάρος γέννησης.

Βέβαια, οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να γεννήσουν κανονικά εάν η προεκλαμψία διαγνωσθέι νωρίς και γίνει η σχετική παρακολούθηση κατά την εγκυμοσύνη, εαν όμως δεν ελεγχθεί, μπορεί να προκαλέσει πολυοργανική ανεπάρκεια, ιδιαίτερα του ήπατος και των νεφρών. Μπορεί επίσης να προκαλέσει διαταραχές πήξης του αίματος, σπασμούς και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Παραθυρεοειδείς αδένες

Είναι μικρού μεγέθους (σχήμα και μέγεθος φακής) αδένες, που βρίσκονται πίσω από τον θυρεοειδή αδένα και σχεδόν σε επαφή με αυτόν. Το 80% των ανθρώπων, έχει τέσσερις παραθυρεοειδείς αδένες, ενώ το υπόλοιπο 20% μπορεί να έχει πέντε ή έξι ή ακόμα και λιγότερους από τέσσερις.

Οι αδένες αυτοί είναι υπεύθυνοι για την παραγωγή και έκκριση της παραθορμόνης (PTH). Πρόκειται για ορμόνη που μαζί με την καλσιτονίνη που παράγεται και εκκρίνεται στον θυρεοειδή αδένα και την βιταμίνη D συμμετέχει στη ρύθμιση των επιπέδων ασβεστίου και φωσφόρου στο σώμα μας.   Σε φυσιολογικές συνθήκες το ασβέστιο που εισέρχεται στο σώμα με τις τροφές απορροφάται στο έντερο και περνάει στο αίμα διαθέσιμο για τις ανάγκες του οργανισμού το πλεόνασμα του ασβεστίου αποθηκεύεται στα οστά ενώ ένα μέρος αποβάλλεται από τους νεφρούς κατά την ούρηση.

Υπερπαραθυρεοειδισμός

Υπερπαραθυρεοειδισμός είναι η πάθηση κατά την οποία, υπερπαράγεται και υπερεκκρίνετε η παραθορμόνη, με αποτέλεσμα οι τιμές της ορμόνης στο αίμα να είναι πολύ αυξημένες. Η αυξημένες ποσότητες παραθορμόνης προκαλεί αύξηση των τιμών ασβεστίου στο αίμα (υπερασβεστιαιμία) μείωση των επιπέδων του φωσφόρου μείωση της (υποφωσφαταιμία) μείωση του ασβέστιο των οστά (οστεοπόρωση).

Υπάρχουν τρεις τύποι υπερπαραθυρεοειδισμού: πρωτοπαθής , ο δευτεροπαθής, και ο τριτοπαθής.

Συμπτώματα του υπερπαραθυρεοειδισμού

Τα συμπτώματα του υπερπαραθυρεοειδισμού είναι ήπια και έτσι δεν γίνονται άμεσα αντιληπτά από τον πάσχοντα. Στα αρχικά στάδια, μπορεί κάποιος να παραπονείται για αδυναμία, εύκολη κόπωση και μυϊκή εξασθένιση. Σε ποιο προχωρημένο στάδιο, αναφέρονται άτυπα κοιλιακά άλγη, ατονία, τάση απομόνωσης και κατάθλιψη. Με την πάροδο των χρόνων παρουσιάζονται υποτροπιάζουσες νεφρολιθιάσεις, αναίτια κατάγματα λόγω οστεοπόρωσης, πεπτικό έλκος λόγω υπερέκκρισης υδροχλωρικού οξέως, αρτηριακή υπέρταση, δίψα, απώλεια όρεξης, εμετοί, διαταραχές μνήμης, και σύγχυση.

Διάγνωση του υπερπαραθυρεοειδισμού

Η διάγνωση του υπερπαραθυρεοειδισμού γίνεται με ακόλουθες εξετάσεις: Αιματολογικές εξετάσεις, Μέτρηση οστικής πυκνότητας, Απεικονιστικός έλεγχος.